de bergen in

We waren van plan om 3 dagen te gaan raften op de heiligste rivier van Nepal, maar de aangekondigde staking gooit de plannen om. Als we eerst gaan raften zullen we geen vervoer meer vinden naar de startplaats Besisahar. De raftplannen worden in de kast opgeborgen en de wandelschoenen opgeblonken.
We staan vroeg op. De erg compacte rugzak staat al klaar. Een 2e rugzak zit vol snoepgoed: snickers, muesli-repen, chocolade, pindakoekjes, allemaal krachtvoer waar een werkende mens op slag dik van wordt, maar hier in de bergen verbrand je het meteen. En vragen ze stukken van mensen, tot 150 belgische franken voor 1 snicker reep.
We plegen een spurtje naar het busstation, maar komen net te laat voor de touristenbus. De publieke bus dan. We spurten verder -Brenda's knie nog stijf van haar crash met de mountainbike- naar de markt. Net te laat om de bus van 8 uur te halen, want die zit al vol. Wachten. Die van 9 vertrekt om 9.45.
De busrit -op de laatste dag dat het openbaar vervoer nog werkt- is geen lachertje, en meteen prijzen we ons gelukkig dat we toch flinke stukken met de fiets kunnen doen. De bus stopt voor elke verdwaalde ziel die erop of eraf wil, maar vooral de vele militaire checkpoints houden ons uuuren bezig: iedereen moet van de bus om zijn tas te laten controleren op wapens, en moet vervolgens terug een plaatsje vinden op de overvolle bus, waarbij oren en ellebogen moeten geplooid worden rond en onder knieen en oksels.
Op een van de weinige momenten dat onze 'fanfare van honger en dorst' werkelijk rijdt, hebben we bandenpech. Door het raampje zie ik de chauffeur en zijn hulpje goochelen met een enorm versleten band. En dat was de goeie...
Tegen 16 uur halen we onze bestemming, waar we ons volstoppen met Samosa's (indische driehoekjes van bladerdeeg gevuld met aardappelen groentjes en veel kruiden. We botsen op onze Sint-Niklase vrienden Filip en Niels, die we in Laos in de jungle ontmoet hebben, en nog een Joker begeleider. Er heerst een spannende anticipatie. Los van de 'jeuj we gaan op trekking' en de 'haal ik het, geraak ik op de pas?' is er ook nog De Situatie. De militaire aanwezigheid is vrij opvallend, de soldaten lijken zich fel te vervelen. Gelukkig.
We gaan vroeg gaan slapen, zoals elk wijs sportman zou doen. De nacht zelf houden we ons vooral bezig met de muggenjacht.