Het gevaar van de slipper en drollenclose-ups

Afrika staat vooral bekend voor haar wildlife en safari's, Nepal vooral voor haar bergen en trekkings. Toen we aan onze 'junglewalk' begonnen in het koninklijke chitwan park achtten we de kans om wilde dieren te zien even groot als de kans dat Belgie - met Vlaamse inzending - het Eurovisiesongfestival zou winnen. Nogal sceptisch stappen we 's morgens om half acht in de kano die ons naar het park moet brengen. Onze reisgenoten hebben er blijkbaar meer vertrouwen in. Ze slepen camera's en lenzen mee als een stel paparazzi die een tiet van Stephanie van Monaco willen vastleggen op papier. En zowaar, niet de tiet maar wel een levensechte krokodil wordt al na 10 minuten dobberen door onze gidsen gesignaleerd. De fototoestellen gaan hevig tekeer. We zouden maar al te graag meedoen maar buiten een zwarte schaduw op het water zien we niets dat op een krokodil zou kunnen lijken, laat staan op een tiet van Stephanie. Onze gids wordt bijna hysterisch ... Gedwee nemen we een foto van de zwarte schaduw. Pas als alle camera's alweer opgeborgen zijn, zien we de krokodil gezapig op de oever liggen. De donkere drijvende schaduw, een zwarte slipper maat 41, waarvan we een prachtige close-up hebben, was zowaar zelfs actiever.
Na een uurtje dobberen komen we in het park aan waar we in groepjes gedeeld worden. Jan en ik gaan samen op pad met een officiele gids en een -ikloopwelmetjulliemee- Nepali. Voor we op 'safari'gaan krijgen we eerst nog even enkele veiligheidsregels mee:
* Bij het zien van een neushoorn, klim zo snel mogelijk in de dichtstbijzijnde boom. Bij gebrek aan bomen, loop zigzaggend weg.
* Bij het zien van een zwarte beer, klap in je handen, stamp met je voeten. Optioneel kan het lied "klappen in de handjes, blij blij blij" gezongen worden.
* Bij het zien van een tijger, maak je zo groot mogelijk en loop langzaam achteruit.
Deze veiligheidsmaatregelen indachtig trekken we op pad. We zijn nog maar 5 minuten op 'safari' of het is al zover. Geritsel in de struiken. 'black bear', fluistert onze gids, we staan met ons fototoestel klaar in de aanslag en neurien al zachtjes het lied. Net op tijd om een vrouw met, let wel 'black hair' (let op de toch wel gelijkende uitspraak) uit het struikgewas te zien komen met versgeplukte bessen...'Dat was spannend'. Nog meer sceptisch dan tevoren volgen we onze twee gasten. We krijgen wel wat aapjes te zien, maar tijgers en neushoorns houden zich blijkbaar goed verborgen. We hebben wel de gelegenheid om een close-up te nemen van hun uitwerpselen. 4 drollen later is het dan eindelijk zover. Onze -ikloopwelmetjulliemee- gast wil graag de show hoog houden en klimt voor de derde keer in een boom om neushoorns te spotten. En, jawel... de aanhouder wint. In de rivier baadt moederneushoorn met haar kleintje. Onze gids slaat meteen wit uit en wil meteen zigzaggend gaan lopen. We volgen onze andere vriend die met een wijde boog, om onze geur niet te verraden, richting familietafereel sluipt. We staan op minder dan 3 meter van de badende meisjes en hebben zicht op moeders immense achterkant en een schattig babyhoofdje met, jawel, een kanjer van een neus (Dat wordt gegarandeerd een van haar complexen in de puberteit). Onze gids is er intussen al lang vandoor en als mama neushoorn zich plots omdraait en in onze richting kijkt, besluiten we dat we liever niet zouden 'neuzeneuzen' en nemen - let wel - zigzaggend, de benen. Eens veilig buiten het bereik van de dames, barsten we los in enthousiaste kreten! MEGA! Onze gidsen glimmen van trots. De overige safarigangers hebben immers, met hun paparazzilenzen, alleen clos-ups van tijgerdrollen. We waren de enigen die een echte neushoorn gespot hebben!
En dat doen we in de namiddag nog eens! Meer dan drie uur rijden we rond in een jeep door het park. We zien hertjes, "another bird", zoals onze nieuwe, iets minder professionele gids steeds zegt, en nog meer hertjes. Het is pas op de terugrit naar het hotel dat een kolos van een neushoorn zich laat zien, op twintig meter van de jeep, gezapig grazend! Machtig! Het was een 'neusachtig' leuke dag!

Woensdag 29/03/2006
Dinsdag was neushoorndag, woensdag is olifantendag! Lekker ontbijtje met zicht op de rivier en dan, jawel, olifantjes wassen. Tegen elven komen ze met z'n allen aangewaggeld voor hun dagelijkse badje in de rivier. Marjolein, een Nederlands meisje die gisteren bij ons in de jeep zat, en ik staan al te trappelen van ongeduld om ze eens flink te schrobben. We kijken eerst sceptisch naar de gierende Japanners die zich volledig aanstellen op de rug van de olifanten. Als de drukte wat geluwd is, kruipen wij op de rug van zo'n kolos en gieren wij het op onze beurt uit! Of WIJ nu zoveel properder zijn, is maar de vraag, maar plezant was het allesinds!

De rest van de dag maken we nog een tochtje op onze fietsjes, langs de idyllische dorpjes en gaan we op babybezoek bij een andere olifant! Het was een "oli-fantastische dag" (aan mijn vernunftige woordspelingen zal u wel merken dat ik germansite ben, niet waar :-)