Tussendoor: Nepal Nu
Wegens belangrijk nieuws onderbreken we eventjes onze avonturen voor een politiek intermezzo.
Vanuit de bergen hadden we ontzettend weinig toegang tot betrouwbare informatie. Roddels en paniekvoetbal zwaaiden de plak. Eenmaal terug in Pokhara konden we zien en lezen wat er in Kathmandu gebeurde op datzelfde moment (Pokhara is de 2e grootste stad, maar erg kalm in vergelijking met Kathmandu) De lokale kranten boden een rijk beeld, met een beetje sensationele beelden, maar vooral veel politieke commentaar en interviews. De standaard online toonde een lijk, en begon nog eens over het FN wapenschandaal. Toen de betogingen weg waren en er in Egypte sensatie te rapen viel, was er van de hele nepal-historie al bijna niks meer te lezen. Kwaliteitsberichtgeving?
Wat is er nu gebeurd.
Een paar jaar geleden had Nepal een verkozen parlement. Die hielden zich in hoofdzaak bezig met zakkenvullerij. Zo erg dat de Koning -die het opperste gezag had- die poppenkast maar ontbond. Dat is intussen 3 jaar terug en de bevolking wachtte nog altijd op een parlement, aangevuurd door de communistische Maoisten (een extreme groep maar de enigen die echt voor de mensen opkomen)
De 7 politieke partijen (die het zo hard bedorven hadden) nemen Cordon sanitaire-gewijs agendapunten over van de linksen, onder druk van de extremen. Zij hebben de staking afgekondigd, om betogingen te organiseren. De koning, als tegenmaatregel, kondigde een algemeen uitgaansverbod af. Alle verkeer lag plat, dus ook bevoorrading van voedsel en brandstof. De Koning kan dit afdwingen omdat het leger onder hem valt, en niet onder het ontbonden parlement. De belgische wapens zag je hier dus dagelijks op straat. Checkpoints om de 20 kilometer.
Nu heeft de Koning terug een parlement in leven geroepen, en zou hij zichzelf onder de wet plaatsen. Dat is een klein maar belangrijk verschil met de situatie van een paar jaar geleden. Toen hield hij het ultieme gezag. De Maoisten zijn niet tevreden met het voorstel. De zeven partijen wel. En de bevolking is de staking beu. Vandaar de vreugdeuitbarsting. Ook al is de situatie amper anders dan voordien. Het zal nog jaren duren tot er een werkbaar parlement is. De maoisten zullen nog jaren stof doen opwaaien.
Er zijn dus nu dus een aantal partijen opt toneel: De koning, de 7 partijen (die amper steun van de bevolking hebben) de maoisten, de bevolking, en de buitenlandse partijen: india en china die nepal als expansiegebied zien voor hun toenemende bevolking en economie, en de Amerkanen die liever geen communistisch land zien ontstaan. Hou je adem maar niet in voor alles hier is zoals het hoort.
Wat betekent dit voor de toeristen: erg weinig. We worden hier nog altijd op handen gedragen, het is hier even veilig als in eender welk ander land. Toch zijn er hier amper toeristen. Dit zou het slechtste toeristisch seizon zijn in 10 jaar. Alle winkels en hoteluitbaters draaien rode cijfers en zien zwarte sneeuw. Wij hopen met hen dat jullie allemaal naar dit prachtige en enorm diverse land komen!


0 Comments:
Een reactie posten
<< Home