Een grijs gesneden brood en twee mountainbikes, alstublieft!

Kocht u op maandag 20 maart een bruin gesneden brood bij de bakker? Wij kochten twee gloednieuwe Trek mountainbikes 6500, twee helmen, 2 paar fietshandschoenen en 11 reservespaken, en dat alles tussen 9.59 en 10.56. Om 13.50 namen we het vliegtuig met onze twee fietsen, Thelma en Lowie, naar Kathmandu, hoofdstad van het Hindu koninkrijk Nepal.

Nepal, ook dit is Azie, maar het verschil met onze voorgaande landen is enorm. Het is vreemd hoe een vluchtje van 2 uur ons plots in een totaal andere wereld brengt: auto's rijden links, vrouwen dragen Indische kleren, met stip op het voorhoofd, mannen dragen de traditionele hoed, zonder boord met deuk, de huizen zijn aardkleurig met leem bepleisterd, het geschrift is onleesbaar, mensen spreken beter Engels (GLTT niveau 3) en toeristen dragen of trekkersbroeken of "vodden" - zoals ons mama zou zeggen (voor hen die deze terminologie niet kennen: lange geweven rokken, losse batik bloesjes, neusbel, sandalen en voor de echte die hards een rode bol op het voorhoofd). Thamel, de toeristenbuurt van Kathmandu, weet ons met haar smalle steegjes, vele winkeltjes en lekkere restaurantjes al meteen te bekoren. Zelfs de dagelijkse elektriciteitspanne van drie uur (meestal van 18-21u) vinden we "charmant" in plaats van storend. Van de burgeroorlog merk je als toerist niet veel. Er zijn veel legercheckpoints, er is veel blauw op straat en er zijn opmerkelijk minder toeristen, maar je hebt hier niets te vrezen. Integendeel. Zowel de partij van de koning als de maoisten dragen toeristen op handen. En we zullen ons de komende twee maanden gewillig laten dragen!