Allez, dan toch een stoer verhaal! Met wapens enzo!

Vrijdag 07/04/2006

We hadden al van andere reizigers gehoord dat de kans groot was dat we de maoisten tegen het lijf zouden lopen op het annapurna circuit. Toch viel onze frank (of de aloude mop 'roepie') niet meteen toen we op dag twee al aan een 'checkpoint' kwamen...

Daar het annapurna gebied een nationaal natuurpark is, zijn er behoorlijk wat checkpoints, uitgaande van de regering. Dit checkpoint leek ons dan ook niet anders dan de andere. Toen de mannen ons vroegen hoeveel dagen we gingen trekken antwoordden we dan ook meteen waarheidsgetrouw 'een dag of twintig'... Daarmee hadden we meteen 'prijs' voor de vraag van 2000 roepie (25 euro per persoon). Uit het rode boek met maan en sikkel (dat we nu pas zien liggen) haalt de man met witte trui en wapen in de hand (daar hadden we ook naast gekeken) een vodje papier waarop de maoistische minister van toerisme (wanneer is die verkozen?) de toerist vertelt dat hij zich kan verheugen (deze emotie kwam niet in ons op!) dat hij 100 roepie (1,25 euro) moet betalen per dag dat hij zich in de 'peoples republic' (wanneer is die precies opgericht?) bevindt. Niet betalen zou waarschijnlijk niet lukken maar we zouden onze huid toch duur verkopen en gingen dus zitten voor 'e klapke' met de mannen. Hieronder vindt u het exclusieve interview van Effieweg met een maoistische rebel (met witte trui en wapen).

effieweg: 100 roepie per dag is niet weinig. Waar gebruiken jullie dat geld voor?
maoist: Om de mensen te helpen, voor medicijnen en om de dorpen te steunen.
effieweg:Hoe zien jullie je rol concreet in de Nepalese politiek?
maoist: We willen vrije verkiezingen, een regering vormen met de 7 andere partijen. We willen de bevolking bevrijden van de dictatoriale koning!
effieweg: Waar komt de naam maoisten vandaan?
maoist: Mao is de grote leider van het communisme. Hij heeft China groot gemaakt. Kijk hoe ver China nu staat!
effieweg: Maar Mao heeft toch ook historische gebouwen vernield, intellectuelen vermoord, hongersnood veroorzaakt door de gehele bevolking tewerk te stellen in de staalindustrie. Tempels en gebouwen werden vernield. Boeken verbrand. Denken jullie daar ook zo over?
maoist: We moeten alles vernietigen om opnieuw te kunnen beginnen!
effieweg: Is dat waarom jullie het paleis in Tansen twee maanden geleden hebben vernield? (nvdr in januari vernielden de maoisten 's nachts het paleis, de trekpleister, en het durbar square van Tansen. Vijf wagens werden ook in brand gestoken. Niemand geraakte gewond)
maoist: (lacht en kijkt naar collega rebel) Het paleis is een symbool van het koninklijk dicatoriaal regime. Op die manier zenden we de boodschap dat wij niet akkoord gaan. Gisteren hebben we ook nog een militaire post aangevallen.
effieweg: Was de school die jullie twee weken geleden gebombardeerd hebben ook een symbool? (nvdr in april bombardeerden de maoisten een school waarin tientallen studenten een examen aan het afleggen waren. Vier studenten geraakten gewond)
maoist: Er waren militairen in de school die een bedreiging vormden voor de studenten. We hebben hen geholpen.
effieweg: Onder Mao was er geen plaats voor godsdienst. Welke houding hebben jullie?
maoist: We zijn voor godsdienstvrijheid!
effieweg: maar hoe zien jullie het communisme - geen klassen meer - te combineren met het hindoeisme dat rotsvast gelooft in een kastensysteem?
maoist: We willen geen kasten meer maar de mensen mogen geloven wat ze willen.

Ons zeer intellectuele interview wordt bruusk verstoord door een stel Israeli's, die, hoe kan het ook anders, alle aandacht opeisen. Hun taktiek is ietwat anders dan de onze: 'we support your war, we agree with your ideas, we are also a country in war! We would give you all our money but we have been traveling for 6 months in India and we don't have any money any more.' Er wordt wat heen en weer gefluisterd en we horen de 'gunstige' gereduceerde prijs van 800 roepie vallen (10 euro) en plots gaat de hele groep aan de kant zitten wachten tot wij de centjes neerleggen. We ruiken onraad en spelen de bal terug. 'In het communisme is iedereen gelijk. Als zij 800 roepie betalen, wij ook!' en Jan haalt meteen het geld boven. We krijgen ons vodje papier als bewijs, gemor en geroep van de Israeli's met de gebruikelijke - I was in the army-argumenten (?) en een duw in de rug om ons aan te sporen om weg te gaan (have you paid? Then go away)

'Hoeveel heb jij betaald aan de maoisten?' zal een van de gespreksonderwerpen onder de trekkers blijven. Er zijn heel wat mensen die meer dan wij betaald hebben, maar ook heel wat die minder betaald hebben. Truukjes zoals zwaaien met de communistische vlag en vrouwelijke charmes resulteerden in vrije doorgang. We hebben nu al onze twijfels met het communisme in de praktijk.