Badminton met Frans brood

Zaterdag 6 november.

4 uur 's morgens, aankomst in Kunming met nachtbus. We weigeren op te staan en blijven gewoon lekker met de dertig andere Chinezen in de busbedjes verder knorren op de parking van het busstation tot 7 uur. Daarna zoeken we ons een guest house van waaruit we Kunming zullen verkennen.

Helaas, er valt niet veel te verkennen in Kunming. De stad heeft niets te bieden, behalve het Vietnamese Consulaat voor onze visa en dat is natuurlijk tijdens het weekend gesloten - tja, reizen is ... vergeten welke dag het is. Dus we zitten sowieso twee dagen 'vast' in Kunming. We slagen erin, dankzij het zonnetje, carrefour en twee badmintonracketjes, een zalige twee dagen van te maken. We slapen lekker lang uit. We storten ons op de Carrefour supermarkt. Frans brood met kaas en een glaasje wijn maken er een zalige namiddag van. We bevredigen onze Westerse noden verder met reuzepak Frosties en een grote doos Pringels. Met de fiets doorkruisen we de stad, bezoeken we plaatselijke marktjes en voor een aanvullende portie sport kopen we ons twee badmintonracketjes. We genieten van het alledaagse ... en vervloeken een dag later al onze badmintonracktettenaankoop. Uit onze rugzakken steken voortaan twee racketjes waarmee we overal achter blijven hangen en Chinezen ogen mee uitsteken. Het Trouwfeest van Lise indachtig, verliezen we ons in de lokale keuken.

Maandag, werkdag. We regelen onze Vietnamese visa. Daarna vertrekken we gepakt en gezakt richting station. De Lonely Planet is vanaf nu overbodig. De twee plaatsjes die Els, collega Chinees, heeft aangeraden staan er niet in. Onze enige houvast is het gele, verfrommelde papiertje waarop we de plaatsnamen in Chinese karakters hebben laten opschrijven. We hebben weinig of geen idee van bussen, hotels, bezienswaardigheden of restaurantjes. Er geraken is geen probleem. We vinden als snel de juiste bus naar Jianshui. Een hotel vinden daarentegen is al andere koek. Met onze phrase book vragen we de ene na de andere Chinees naar een 'hotel'. Schouders worden opgetrokken, we worden in straten gestuurd en weer teruggestuurd. Meer dan een uur dwalen we in Jianshui rond met onze zware rugzakken en ... twee badmintonracketten. Het is pas als een Chinese vrouw haar winkel in de steek laat en ons effecief naar een hotel brengt dat we verlost worden van onze bagage. Bezienswaardigheden, aan Jianshui geen gebrek. Het is een stadje met nog heel wat mooi bewaarde huizen van voor de Culturele Revolutie en massa's gereconstrueerde huizen in dezelfde stijl. We verdwalen in de straatjes tot we zelfs op een Chinees filmset terechtkomen, tijd voor BC-spotten. Een goed restaurantje vinden blijkt onze moeilijkste opdracht van dag. Aan eetstalletjes geen gebrek, maar er eentje vinden zonder gebakken meelwormen, libellen en kevers is niet gemakkelijk. Uiteindelijk vinden we een 'restaurantje' waar we met handen en voeten wat groenten en rijst weten te bestellen. Best wel ok tot we in de keuken een dikke staart met bijhorende rat zien voorbijtrippelen... culinair China heeft vele gezichten!