Effieweg is terug... weg, maar nu met 3!

Hoeveel voornemens hebben we niet gehad om bij te bloggen, maar nooit leek het ervan te komen. En nu is het dan eindelijk zover. We zitten hier lekker op onze luie reet in Singapore, tijd genoeg dus om even bij te benen. Het afgelopen jaar hebben we niet stilgezeten. Onze huwelijksreis naar de Champagnestreek kreeg nog een exotische staartje met een reisje naar Suriname... met ons tweetjes en, jawel ook een half drietje. Vlak voor het vertrek bleek ik zwanger te zijn. Als dat maar goed afloopt, dachten we, en daarom noemden we ons kleintje in de buik Alske. Ons plan om met de mountainbikes door de Surinaamse jungle te trekken zwakten we af tot enkele dagtochtjes op de fiets en een meer dan coole jeeptocht door het oerwoud met een gehuurd bakje dat ons af en toe trakteerde op de nodige spanning door vast te blijven zitten in the middle of nowhere. Ons half drietje schrok in ieder geval niet voor het avontuur terug en bleef gezapig zitten waar hij zat.

In juli 2008 trakteerde Jan me voor mijn dertigste verjaardag op twee weken Ijsland. Decadent cadeau, maar o zo leuk. Met de huurwagen bolden we rond het eiland, waarbij we om de 10 kilometer remsporen achterlieten omdat we telkens weer verstomd stonden van de adembenemend mooie natuur. Gletsjers, vulkanen, geisers... Ijsland veroverde meteen ons hart. We kampeerden, met het bolle buikje in de tent, aten elke dag boterhammen met confituur en kookten als een stel gierige Hollanders ons eigen potje. Intussen groeide ons Alske flink, gevoed door een flinke portie buitenlucht en avontuur.

Op 6 november 2008 werd ons Alske geboren. Ik was nog op bosklassen met de school, maar onze actieve zoon besloot dat hij ook dat minitripje niet wilde missen en kwam twee en halve week vroeger dan voorzien. Alske was geen Alske meer maar werd ons Alles, een zoontje van 3,1 kg en 50 cm. We noemden hem Jip. Jip bleek al snel een vatje vol energie te zijn, maar of hij ook onze reiskriebel zou hebben...