Enjoy Hanoi!

We zijn ondertussen een weekje in Vietnam. Van aan de grenspost in China tot in Hanoi was een mijnenveld van geldklopperij, bedriegelijke informatie en andere beproevingen. Het varieerde van 'this is the only place where you can change your chinese money" tot " there is only one bus to Hanoi" (toevallig de zijne!). We weten er ons doorheen te slaan met geduld, koelbloedigheid en heel veel bluf. Bij aankomst in de oude wijk van Hanoi weigert onze buschauffeur ons uit te laten stappen tenzij we het dubbel van de afgesproken som geld betalen. We blijven er siberisch bij en stellen voor om dan maar in de bus te slapen. Hij dreigt ons helemaal terug te voeren naar de grens, en het busje vertrekt ook effectief. Vijf minuten later plooit de man dan toch en mogen we uitstappen, na het betalen van de oorspronkelijke prijs. TRIOMF!! Een Nederlands meisje in ons hotel moest vijf keer de prijs betalen of ze werd - zogezegd - achtergelaten aan de kant van de snelweg! De toon voor Vietnam is meteen gezet!
In de oude binnenstad is het een wirwar van straatjes, waarin een 30tal ambachten elk hun eigen straat hebben, kleermakersstraat, smidsstraat, grafsteenkappersstraat, boeddhaaltaarmakersstraat... Gooi daar honderd guesthouses en souvenirwinkeltjes tussen en het aanhoudende getoeter van 2 miljoen brommertjes (echt) en je hebt de ideale Hanoicocktail. Laverend tussen kromme deals en chaotisch verkeer, genieten we volop van Hanoi. Vooral van de heerlijke keuken (uitgezonderd een gerecht waardoor ik 24 uur boven de pot heb gehangen), de architecturale erfenis van de Franse kolonisten, de vriendelijke mentaliteit en natuurlijk de vele winkeltjes. Shoppingparadise! (er is een doos van 10 kg onderweg :-)
Buiten de oude stadskern wanen we ons als miljonairs in Marseille, wanneer we flaneren onder de platanen, langs brede lanen en kleurrijke herenhuizen. Ik word constant aangesproken met 'madame', Jan gewoon met 'hello motorbike?', een manier om een motortaxiritje te verkopen.

Vietnamezen spreken nooit de laatste letters uit van woorden. 'Motorbike' klinkt hier dus als 'Moto buy'... Ons trotse antwoord is, sinds vandaag, 'Yes, we just did!' Jep, een zwarte Russische Minsk 125cc staat nu te blinken voor ons hotelletje. We leren nu zijn karakter wat kennen en hopen een van de volgende dagen te vertrekken om het noorden van vietnam om te woelen. Onze verkoper blijft ons nu nog op de voet volgen om eventuele problemen op te lossen en Digbie, een Australier die hier motortours organiseert blijft ons overspoelen met info en tips, wat de route betreft. Wij hebben er alvast zin in!!