Jungle Boogie

Uitgeregend in yuanyang, beslissen we samen met Jean-Marie en Nanou, 2 belgen van net over de taalgrens om af te zakken naar Jinghong, op een steenworp van de Lao grens. Yuangyang, tja. We hebben rijst gezien, en terrasjes gedaan maar om te weten wat we gemist hebben, check dan eventjes deze pagina:
http://images.google.com/images?svnum=10&hl=en&lr=&newwindow=1&q=yuan+yang+terrace
Files en landslides hebben ons niet tegengehouden om de zon te vinden, maar de rit van bijna 20 uur hebben ons bijna gebroken. Bijna, want de tropische zon joeg alle stramheid zo uit ons lijf. Palmbomen, zwembaden, de beste ananas van de hele wereld, welcome to paradise! We relaxen een dagje, fietsen een dag langs de Mekong en beslissen om de zondagse markt van Menghun te bezoeken. Omdat we voor vietnam nog niet goed weten hoe te reizen maar wel al een buik vol hebben van bussen, willen we de motor eens proberen. Het wordt een groene crosser, ouder dan onze leeftijd samen, van het wereldberoemde merk: jiahong (of zo) Een 125cc, daar mogen we met ons belgische rijbewijs mee tekergaan. Voor zn leeftijd ging dat ding nog vlot, en ondanks de ochtendmist en -koude stonden we al erg vroeg op de markt. En dat was een vuurwerk van kleuren, vooral door de mensen van de meest uiteenlopende minderheden. Moeilijk te vertellen, dus kijk maar bij de foto's onder de set Minority Report.

We hebben hopen lol op ons ouwe crosser en Brenda's eerste ritjes waren voor mijn part al voldoende om een rijexamen af te leggen. Niks stilvallen of sputteren, gewoon meteen gaan met die kar! Waardoor t nu echt wel bijna vaststaat dat we Vietnam met ne ouwe rus van ne brommer gaan omwoelen. Minsk voor de vrienden. We dolen rond en volgen een hele mooie weg terug naar Jinghong.

Met dit avontuur nog in de benen gaan we de volgende dag al op pad voor een jungletrekking. Hoewel dat eerder plattelandstrekking zou moeten noemen, want dag een lopen we bijna uitsluitend langs plantages van banaan, rubber en ananas. Slapen doen we in een dorpje van Aini, dus we eten wat de pot schaft en douchen elementair. De gastvrijheid is warm, net zoals het weer. Fun. Dag 2 is dan een groot deel in de echte jungle. Een speeltuin voor Brenda en ik, want het klauterwerk over stenen, boomstammen, takken en riviertjes is net waar we voor kwamen. Een enorme ramp is vermeden toen het Blauwe Tshirtje dat Bren van de vriendinnen gekregen had, verloren gelopen was in het bos. Een reddignsactie was nodig, maar na een kwartiertje vonden we het Tshirtje bungelend aan een boom.

De volgende dag was een stuk minder spectaculair. brede paden, nul jungle. Dat geeft meer tijd om te babbelen over vanalles en nog wat, en luidop te dromen, maar dat kunnen we overal, dus onze gezichtjes stonden wat minder zonnig. De try-out van de gidse om 'iets' te doen met de theeplantages was een sisser. De gidse sprak van een experiment dat ze in petto had voor dag vier. Een beetje sceptisch vroegen we haar uit. Bleek dat er meer plantage, meer brede paden en thee op t programma stonden. Wij waren niet zo blij, vooral omdat we vlakbij een mooi Nationaal park waren. Na wat trekken en duwen konden we haar overhalen om toch het park in te trekken. De sfeer was er eventjes wat minder door, maar wat waren we blij dat we t gedaan hebben!Want dag vier was een topper van formaat. 'Volg de rivier' hadden de parkrangers gezegd. Na 500m bleek dat dat erg letterlijk te nemen was. De helft van de tijd hebben we in de rivier gewandeld in plaats van erover of erlangs. Maar MOOI! Echt een prachtige jungletocht. We wuifden de schrik van onze gidse voor bloedzuiger weg, maar s avonds terug in Jinghong had er eentje zich erg tegoed gedaan aan Brenda's been. Overal bloed!

Dat was donderdag. Onze paspoorten lagen in Kunming, dus moesten we diezelfde dag nog terug vertrekken naar daar, of we stonden weer voor gesloten deuren wegens weekend. Die busrit, weer 17 uur, was de druppel die de emmer deed overlopen. No more nightbusses for us Sir.

In Kunming hebben we n spurtje getrokken: paspoorten opgehaald, douche genomen en in de Carrefour om 10 pakken M&M's, yoghurt, musli en meer rotzooi om op de trein op te eten naar Nanning, tussenstop naar Yangshuo.

In Nanning wachtte ons dan nog een pakketje! de reisgidsen van Vietnam, Chocola en niknakskes van de sint! Heerlijk (Thanks!) Nog een trein en een bus verder stonden we na bijna 48 uur aan een stuk reizen, in Yangshuo. Na Peking en Xi'an allicht het meest touristische plaatsje van China. Maar das voor een volgend verhaaltje.
tataaaa