Vrolijk Karstmis

Zaterdag 19 november - maandag 21 november

48 uren reizen achter de rug. Een nachtbus van 17 uur, een nachttrein van 13 uur, een dagtrein van 5 uur en tenslotte een busje van 90 minuten brengen ons van het uiterste zuiden van China naar het Zuidoosten. Yangshuo is onze eindbestemming, een toeristisch plaatsje temidden van het indrukwekkende karstgebergte, en ook bij Nederlanders en Belgen bekend als een van de Peking Express stops. We vinden al snel een leuk hotelletje en besluiten de rest van de dag, alsook de volgende dag niks meer te doen, behalve van onze niknakjes smullen - ons opgestuurd door ene zekere Belgische Sint :-) - en op terrasjes naar andere Westerlingen kijken. Ingeduffeld in warme winterjassen en handschoenen kuieren ze voorbij - HET IS 18 GRADEN?! We weigeren mee te gaan in de winterhype en blijven koppig met blote teentjes in sandalen 'matig' kou lijden. Een dag niks doen is blijkbaar meer dan genoeg... maandag zitten we alweer op fietsjes rond te crossen, langs rivieren waar plaatselijke vissers hun vogels rustig vissen laten vangen (de vogels vangen ze in hun bek, de vissers trekken ze uit hun bek - net zoals op Peking Express en jawel, mama, die documentaire van National Geographic) en langs de imposante karstformaties.

Het is best wel raar om in een 'gebergte' te fietsen en nooit van versnelling te moeten veranderen. De bergen springen als paddestoelen (met of zonder tussen -n, hoe zit het met die nieuwe spelling?) uit de grond, met plotse hoogteverschillen, de wegen ertussen zijn zo plat als een pannenkoek. We stoppen even bij een plaatselijk marktje, waar tussen de kraampjes dokters en tandartsen hun diensten aanbieden. Je kan er ook tijgerpoten, slangen en weet ik wat voor dierlijk scrotum krijgen. We houden het bij mandarijntjes :-). Na het marktje verdwalen we in de dorpjes rondom Yangshuo waar elke local wel een 'bambooraft' wil aanabieden om je op de rivier te vervoeren. Iedereen wil graag een graantje meepikken van het bloeiende toerisme hier. Het wordt vooral grappig als we, na het passeren van de 'beroemde' water cave nog drie aanduidingen vinden waarop vermeld staat, 'no, THIS is the real water cave', en 'the mother water cave'. Tegen valavond komen we terug in het toeristische Yangshuo aan... Met sokjes in sandalen (tja!)genieten we van versgeperst sinaasappelsap en Westers eten!