Kenia op de fiets... een slotbeschouwing

Twee weekjes mochten we proeven van Afrika. Een heuse ervaring en een totaal andere wereld dan ons bekende Azië. Zonder te willen veralgemenen (het waren máár twee weken), waren dit enkele zaken die ons opvielen tijdens ons tochtje van een kleine 900 km door een van Afrika's meest toeristische bestemmingen.
- Mensen laat alles liggen om even een praatje te komen maken. De ezel wordt even aan de boom gebonden, vlees brandt aan. Het hoeft niet lang te zijn, maar het kan vaak heel grappig uitdraaien. Of hoe leg je aan een Keniaan uit wat sneeuw is... en hoeveel 'tribes' er in België zijn.
- Het stereotiep van de zwarte die urenlang onderweg is voor water, lijkt te kloppen. Heel vaak zien we fietsen, auto's en hoofden vol kruiken water. Flessenwater, wat onze tere maagjes verwachten, is hier ronduit een luxeproduct; vaak duurder dan cola of benzine.
- De scholing in Kenia is opvallend goed. Op wat bergkinderen na kunnen erg veel mensen Engels spreken en schrijven. Wat een verschil met Azië waar we zo vaak met de handen in het haar zaten als een of andere Vietnamees in onze phrase book aanduidde: ' What do you think about the deforestation in Vietnam?'
- Tandbederf floreert. Het stereotiep van de mooie zwarte mens met hagelwitte tanden is eerder uitzondering dan regel. De tanden zijn doorgaans beigeachtig met roestbruine vlekken zoals mijn eerste Ford Sierra break aan de onderkant eruit zag. Misschien komt dit door het vele 'Jambo, give me sweet' dat ongeveer elk kind dat al kan praten ons lijkt toe te roepen.
- 'Give me...' is overigens niet alleen voor snoep van toepassing. Geld, fietsen, drinkbussen, oude spaken. Alles wat je vasthebt, mag 'gegeven' worden. Iedereen gaat ervanuit dat een blanke (ok, we zijn rijker) een voorbijrijdende carnavalwagen is. Iedereen wil een graantje meepikken:
- 'Give me something!'
- 'Why?'
- 'Because you are supposed to give me something!'
- Afrikanen zijn vleeseters. In restaurants hadden we de grootste moeite om om eens een blaadje groen te scoren; kip met friet, biefstuk friet, waren onze dagelijkse gerechten. En toch zie je op de markt, naast de koeienkarkassen met vliegen en vrouw met vliegenvanger, kraampjes met groenten liggen. Het mysterie werd ons pas later op de reis verklaard. Vlees is duur. Als je vlees kan eten, ben je rijk. Groente is enkel voor de armere. Daarom werd ons nooit groen geserveerd en kwamen we met een vitaminetekort naar huis.
- Het ronde lemen hutje bestaat en zie je vaak. Drie van zulke hutjes samen heet een dorp. Alles wat meer is, wordt 'town' genoemd. Vier planken en een golfplaat draagt vaak de naam 'hotel'.

Kenia was voor ons een hele ervaring na zo vele maanden Azië. Hebben we er ons hart verloren...? We hebben het alvast niet helemaal terug mee naar huis genomen. Het smaakt zeker naar meer. Afrika, we'll be back (inclusief Arnold Schwarzneggergrijns).