Mijn thuis is.... waar mijn Stella staat

Januari 2007, het regent buiten. Het werk stapelt zich op. De dagen worden nachten en de nachten worden dagen. Onze effiewegreis lijkt te stammen uit een ver verleden. Maar dan is daar plots het lichtje in de duisternis: de vroegboekactie van Connections. Is het de wanhoop? Is het de roep naar avontuur? Is het een ondoordachte impulsieve beslissing? ... Dat laatste in ieder geval. We boeken een vliegtuigticket naar Nairobi voor de paasvakantie (de enige nog betaalbare bestemming) en besluiten Kenia met de mountainbike onveilig te maken (of is het omgekeerd?). Pas twee weken voor vertrek komen we erachter dat Kenia
1. eigenlijk onze eerste kennismaking met Afrika is... én dat met de fiets??
2. dat het regenseizoen in maart begonnen is.
3. dat Jans voet nog altijd in het gips ligt. (jongetjes op mountainbikes breken regelmatig wat beenderen).

Een week voor vertrek wordt Jan verlost van zijn gipsen been, wandelen gaat nog moeizaam, maar fietsen, je raadt het al, gaat natuurlijk prima. We zoeken kartonnen dozen voor onze stalen rossen, leggen veel te veel zomerse kledij klaar (dat het regenseizoen is, dringt niet helemaal door) en slikken in allerijl onze eerste malariapillen. Kenia, here we come!

Op 31 maart zetten we voor het eerst voet op het zwarte continent. Ons hotelletje is gelegen in -Godweetwelke-buurt van Nairobi, alias Nairobbery, we blijven dus wijselijk binnen, kijken vanop ons balkonnetje naar het zwarte gepeupel en eten kip met friet onder een grote Stellareclame... We voelen ons hier meteen thuis :-).