Via deze blog willen we in contact blijven met de homies, terwijl wij Azie afschuimen. Van de mongoolse steppe tot de tibetaanse pieken, via China, Vietnam, Cambodia, Laos, Birma, Nepal en god weet waar we nog terecht komen in dit jaartje weg...

dinsdag, september 12, 2006

Column: Onbetrouwbaar, oud maar onweerstaanbaar


Een Enfield is een uniek stukje techniek. Een beetje zoals de Volkswagen kever is het een reliek uit grootvader's tijd. Het ontwerp en productie van de Bullet uit 1954 is nooit veranderd. Net zoals de constructie ervan trouwens. Dus we spreken over een authentieke vijftiger, die omzichtig moet behandeld worden, heel vaak nagekeken en onderhouden worden, die ronduit onbetrouwbaar en traag te noemen is, maar anderszijds een geweldig coole ploffende klank een behoorlijk koppel en hopen rijplezier geeft. Voor de volledige geschiedenis kijk je maar eens hier: http://en.wikipedia.org/wiki/Royal_Enfield of http://www.flanders-enfields.tk/

Aanpassen is het wel. voor de kenners: de rem zit links, 1 e is met de rechtervoet omhoog, 2 e, 3e en 4e met rechts naar beneden. Opschakelen naar kleinere versnelling gebeurt met een ander hendeltje aan de rechtervoet...... De eerste dag hebben we een aantal brute remsporen getrokken terwijl we eigenlijk naar 2 e wilden schakelen.

Zo'n Enfield is totaal niet te vergelijken met de Minsk. Dat was een speelse rakker, licht en klein maar taai en in staat tot grootste dingen. Ne goeie maat waar je altijd op kan rekenen. Zoals je van een Russische ex-militair kan verwachten dronk ie veel en was ie ook soms koppig, maar hij ging mee, door dik en dun. De enfield is een dame voorbij de pensioenleeftijd, die heel veel aandacht vraagt en nukkig vasthoudt aan de mooie tijden van vroeger. Als je haar verkeerd aanpakt kom je nergens. Maar ze charmeert wel, en eenmaal op pad valt t allemaal in de plooi en is ze een plezier om mee op te trekken

Maar het is een 500cc, lijkt die dan een beetje op de BMW 650? Je kan het al raden he: we hebben Beemie ont-zet-tend hard gemist. De wetenschap dat zo'n BMW 's ochtends start, dat 's avonds de remmen nog werken en dat je na een week nog kan schakelen.... maken m misschien koelberekend Duits. My kingdom voor verwarmde handvaten.... Het klinkt romantischer om met zo'n ouwe dame over die legendarisch slechte wegen te dokkeren, en dat is het ook, maar we hadden er toch geld voor over om t met t gemak, t comfort, de snelheid en de efficiƫntie van onze Beemie te doen.

Labels: ,