De Ducha en het sjamanisme

Ducha zijn aanhangers van het sjamanisme. Sjamanen spelen een zeer belangrijke rol in de gemeenschap; ze geven raad, genezen en voorspellen de toekomst. In tegenstelling tot de Afrikaanse medicijnmannen kunnen zij de geesten die ze lokken ook zelf controleren. De sjamanen dragen een kleurig gewaad in slierten, gelijkend op slangen, om de geesten te lokken. De veren op hun hoed dienen om de sjaman te doen vliegen. De trommel wordt met paardrijden geassocieerd. Al drummend verplaatsen ze zich naar andere werelden. Soms drummen ze voor uren. Om sjaman te worden moet je de sjaman ziekte overwinnen. Je wordt eerste ernstig ziek. Als je in het ziekenhuis niet geholpen kan worden, word je doorgestuurd naar een sjaman die bepaalde rituelen met je uitvoert. Als je het overleeft, kan je tot sjaman opgeleid worden.

Benedicte maakte een aantal dingen mee waardoor ze, door de lokale bevolking, als sjaman beschouwd wordt. Zo kreeg ze oa heel vreemde dromen; 's nachts klopte er iemand op de deur van het huis waar ze verbleef. Iedereen sliep door behalve Benedicte. Ze ontving de oude man met thee en praatte ermee. Toen ze de volgende ochtend het relaas vertelde en de man beschreef, wisten de ducha haar te vertellen dat het een bekende geest was. Ook tijdens haar verblijf in Rusland werden haar signalen gegeven dat we opgeroepen werd tot sjaman. Onverwacht werd ze heel erg ziek. In het gewone ziekenhuis werd ze doorverwezen naar een sjaman waar ze gedurende een aantal nachten naast een 'patient' moest liggen die, volgens de sjaman, 'in dezelfde toestand als haar verkeerde'. Dire dagen lag ze naast een lijk, omgeven door vliegen en een onmenselijke stank. Benedicte overwon haar ziekte, overwon de geesten en werd zo als sjaman erkent. Vervolgens volgde ze de opleiding en nam deel aan het sjamanexamen. In Rusland zijn de sjamanen namelijk georganiseerd in een verbond, met examens, certificaten en jury's. Benedicte heeft een officieel certificaat als 'gediplomeerd sjaman'. Overal waar we komen, komen meteen mensen op haar toegelopen om te vragen of ze hun toekomst wil voorspellen of hen wil helen. Het is grappig hoe 'gewoon' dit voor ons is geworden. Vaak zitten Jan, Katia en ik gezellig te kletsen over de laatste nieuwe films in de bioscoop, terwijl Benedicte (hier Tuja genaamd) met veel lawaai en pijnlijke kreeten boze geesten zit uit te drijven.

Door Benedicte sjamanistische achtegrond gaan we ook mee in een aantal rituelen. Tijdens de lange busritten stopten we vaak bij sterke 'ovoo's', een hoop takken, stenen met blauwe linten, krukken en beenderen, waar offers gebracht worden. Meestal lopen we er 3 maal rond en offeren - of geld - of vers eten (zeker geen restjes). Tot nu toe zijn de geesten ons alvast goed gezind geweest, want het was al een prachtige reis!