Mongolie, en teveel Rusland!

Een stopover van 15 uur lang? Moet je eens in de luchthaven van Moskou doen.
Wetenschappelijk bewezen dat tijd er veel trager gaat, en zeker als je hoort dat je nog 4 uur vertraging hebt ook! Er zijn in die lange tijd wel een aantal records gesneuveld:
-meest nutteloze politie
-hardste vloer/banken om een dutje op te doen
-duurste koffie (6 euro)
-Absoluut record in aantal James Last panfluit deuntjes(om 12 minuten)
-meest onvriendelijke en onbehulpzame volk! Het is nu al goed voor metaforen: zo grof als een rus!

Na een ruwe vlucht zijn we doodmoe in Ulaanbataar aangekomen. Na inchecken was het tijd om zombie-gewijs de hoofdstad te verkennen.

Ulaanbataar is alles bijeen een stad die niet altijd kan kiezen tussen Russisch, Aziatisch en Westers, maar het is een heel leuke stad, opvallend relax, eigenlijk, maar je moet er wel een paar dagen zijn tot de sfeer zich laat beschrijven.
De stedelingen zijn hier erg modieus, hebben de allerlaatste gsms, en zijn dol op terrasjes doen, van achter een grote pint bier, we passen ons dan maar aan ;-> Tegelijkertijd verhuren oude vrouwtjes -ingepakt tegen smog- telefoons op straat, bij gebrek aan telefooncellen. En worden sommige jeeps, van Russische makelij, aangezwengeld zoals in de oude filmpjes. Ook op gebied van wonen zoeken de Mongoolse stedelingen naar een evenwicht tussen westers en traditie. De stad wordt omgeven door buitenwijken waar je in elke achtertuin een ger (tradionele ronde witte tent) kan vinden, vreemd genoeg trekken ze 's winters de Ger in, en niet in het bakstenen huis. In het centrum zelf zie je veel lelijke Russische woonblokken. Die Russen hebben overal sporen nagelaten. Grote pleinen, statige gebouwen, maar ondanks hun verbod op godsdienst hebben ze een paar prachtige tempels laten staan. De geesten erin waren 'te krachtig' en dus werden ze nooit afgebroken...

De voorbije dagen hebben we de burocratie van binnen en buiten gezien. Papiertjes hier, stempels daar, heel veel bot vangen en later terugkomen. Maar nu staan we klaar voor een unieke kans! In ons guesthouse kwamen we in contact met 2 deense vrouwen. Ze bleken antropologen te zijn die naar de tuva gaan. Dit volk leeft uitsluitend van rendieren, gebruiken ze zelfs als paard! Er zijn nog zo'n 200 families die de traditionele levenswijze volgen. Samen met de sami in lapland en een aantal inuit, zijn ze de laatste nomadische indianen op deze bol. Een van de antropologes heeft er al een jaar verbleven en weet er alles van. We hobbelen achter hen aan want behalve transport is 't qua vergunningen bijna gekkenwerk om er te geraken. Vanavond vertrekken we met de nachttrein, dan 2 dagen jeep en vier dagen paard om er te geraken. Wanneer we terug zijn durven we niet op gokken. We keren in elk geval niet direct terug naar UB, we gaan eerst nog all the way tot het westen. Het kan een tocht van een maand of langer worden. Waarschijnlijk kunnen we geen updates doen de komende weken. Maar het geduld zal beloond worden! Tenminste als we afgaan op de verhalen van andere reizigers....

En verder met ons? Geweldig dank U. We hebben hopen lol. Er is wel nog altijd het tof-3-weken-Mongolie-gevoel maar dan zonder de dagelijke heb-jij-de-retour-tickets-nog-vraag. Dat we zwemmen beseffen we al, maar dat het niet in een zwembad is maar in een zee van tijd, dat dringt nog niet helemaal door.